Overal vooruitgang, behalve bij manuele therapie 
 
  
 
 
De geneeskunde heeft op talloze gebieden gebieden zeer veel vooruitgang geboekt.
 
Bij rugpijn is dat anders, veel huidige rugpijn theorieën en (manuele) therapieën komen uit negentiende eeuw en sommigen zijn zelfs van voor het jaar nul.
 
Het onderzoek naar manuele therapie van de laatste 40 jaar heeft geen duidelijke informatie opgeleverd en is voor velerlei uitleg vatbaar.
 
Menke publiceert in Spine van april 2014 een vergelijkend effectonderzoek waarin de resultaten van honderden studies naar (manuele) therapieën bij acute en chronische lage rugpijn worden vergeleken.
 
De uitkomst was: 
 
Manuele therapie en alle andere therapieën bij acute en chronische lage rugpijn zijn veel minder effectief dan het effect van het natuurlijke herstel en andere aspecifieke factoren (placebo effect, aandacht en vertrouwen).  
 
Aanbevelingen van Menke 
 
Behandelstrategieen dienen patiënten te motiveren, geruststellen en hun verwachtingen van therapieën bij te stellen en zij dienen gericht te zijn op démedicalisering en het vergroten van zelfzorg mogelijheden.
 
Oefenstrategieën met gezaghebbende steun zijn een effectieve strategie bij acute en chronische lage rugpijn.
 
STEP voert deze aanwijzingen - die overigens al jaren uit de medische wetenschap komen- stipt uit. 
 
 

-->