Deze brieven die spontaan naar STEP Instructeurs zijn gestuurd, drukken heel goed uit wat STEP nu eigenlijk wil met haar rugscholingsaanpak.

Deze verhalen onderstrepen hoe belangrijk het is dat mensen weten hoe ze hun eigen rugklachten positief kunnen beïnvloeden, maar ook hoe ze door onwetendheid een gevaar voor hun eigen gezondheid kunnen zijn.
Wij hopen door deze verhalen ook te bereiken dat ZelfZorg een vanzelfsprekend recht voor iedere Nederlander wordt.

STEP dankt al de mensen die de moeite namen hun verhaal zelf te vertellen.

 

"Rugklachten overkomen je niet, je hebt ze zelf in de hand"

"Rugklachten, rugscholing of behandeling?"

"Ik kan mijn dochter weer veilig optillen"

"Veilig ruggebruik, je hebt het niet zomaar onder de knie"

"Airborne again"

 

 

"Rugklachten overkomen je niet, je hebt ze zelf in de hand"
Het is nu een jaar geleden dat ik volop bezig was met de zeven STEP-sessies.
Ik kan me voorstellen dat je je wel eens afvraagt wat jouw klanten aan STEP hebben gehad.
In dit bericht deel ik met jou mijn positieve ervaring.

Tijdens de kerstdagen van 2004 had ik weer eens een week in bed gelegen, vanwege mijn rugpijn.
Toen ik daarna de affiches van STEP in ons bedrijf tegenkwam, dacht ik: 'Waarom eigenlijk niet. Baat het niet, het schaadt zeker niet. Wellicht kan ik de volgende (periodieke) crash voorkomen!'
Je hebt me op een plezierige manier door STEP geleid.

Het resultaat is dat ik nu 80% van mijn bewegingen al onbewust 'goed' doe; automatisch dus.
Bij 10% moet ik steeds goed nadenken om geen problemen te veroorzaken.
En bij de overige 10% maak ik nog steeds de klassieke fouten, maar omdat het niet fout voelt en me het beter uitkomt, laat ik dat maar zo.

Tot dusver is de volgende crash uitgebleven!!! Daar geniet ik dagelijks van.
Ik heb absoluut geen enkele rugpijn meer. (En als ik iets voel, dan kan ik dat ook meteen herleiden naar een foute actie).

Het is allemaal werkelijk ongelofelijk na zeker 25 jaar, waarin het continu tobben is geweest.

STEP heeft me geholpen te komen van het besef "Rugklachten overkomen je" tot de overtuiging "Ik weet nu dat ik het zelf voor 95% in de hand heb".

Zie hier, een zeer tevreden klant!

Maurits van Uhm,
medewerker BAM
Begeleiding door John Eekelder, STEP Instructeur

Terug



"Rugklachten, rugscholing of behandeling?"
Hallo, hier een verhaal over mijn ervaring bij STEP.

Tot mijn 30e jaar heb ik bijna nooit rugpijn gehad. Maar vanaf die periode begon ik met klachten zoals zeurende pijn onder in de rug. Dit gebeurde meestal na een avondje zaalvoetbal. De pijn werd alleen maar erger, totdat ik er mee thuis kwam en 2 weken niet kon werken.

Met deze rugklachten kwam ik bij de fysiotherapeut terecht en kreeg ik 2 behandelingen per week. In eerste instantie hielp het wel, dus ik ging na een tijdje weer zaalvoetballen. Maar dezelfde pijn kwam zo weer terug, terwijl ik nog steeds 2 keer fysiotherapie in de week had.

Hierna ben ik nog een week bij huis geweest. Toen heb ik wel besloten te stoppen met zaalvoetbal, maar ook met het gewone voetbal en zelfs de tennis moest ik opgeven.

Ik kon mijn werk zo goed als kwaad nog enigszins doen. Maar ja, als Installateur moet je je ook soms in allelei bochten wringen. Toen was ik al met al 2 jaar verder en had nog steeds een zeurende pijn onder in de rug (zelfs met de fysiotherapie elke week).

Totdat ik via mijn werk bij FH Loohuis installatiebedrijf in contact kwam met STEP. Wij kregen op het werk een groepsgewijze cursus rugscholing. Daar leerde ik mijn rug op een goede en verantwoorde manier gebruiken.

Via deze weg ben ik ook bij STEP terecht gekomen voor individuele rugscholing. Ik ben ongeveer 10 keer naar STEP geweest. Puur en alleen was STEP bezig met te leren hoe ik mijn rug moet gebruiken. Uiteindelijk heb ik mijzelf dit helemaal eigen gemaakt.

En ik moet heel eerlijk zeggen dat de rugpijn verdwenen was , af en toe had ik nog wel eens last , maar dan had ik bijvoorbeeld verkeerd getild.

Ik ben nu ruim een jaar verder , mijn werk kan ik weer goed doen, ik tennis en af en toe voetbal ik weer. Ik ben er nu van overtuigd dat de meeste rugklachten komen door verkeerd ruggebruik en dat, als je er af wilt je jezelf goede houdingen en bewegingen moet aanleren en daarvoor moet je bij STEP zijn !!

STEP Bedankt!!! en groeten: Stefan Hottenhuis
STEP Instructeur: Hans Kerkhoven

Terug



"Ik kan mijn dochter weer veilig optillen"
Mijn rugklachten ontstonden door, op de badkamer voor de spiegel, haargel uit een kastje onder de wastafel pakken.Volgens de STEP Instructeur een typisch voorbeeld van een bolle en wat gedraaide rug in de ochtend. De ochtend is extra gevaarlijk voor de rug.

Mijn rugklacht werd erger door zitten op de werkplek, vooral opstaan na een tijdje zitten was problematisch. Mijn klacht werd minder door te gaan liggen, de druk van de rug af maakte de rugpijn minder. Ik voelde dat het beter ging door te gaan wandelen. Als ik eenmaal aan het lopen was tenminste, het begin was steeds even moeizaam. Verergerende activiteiten waren ook het zittend de fles geven aan mijn dochter. Helemaal het opkomen uit zit, na een half uur flesvoeding leverde veel problemen op.

Van de STEP Instructeur kreeg ik een aantal preventieve hulpmiddelen, een zitkussen en een leren band. Zij voorkomen bol ruggebruik. De leren band mag alleen tijdens het liggen af.

De opdrachten van de STEP Instructeur waren: vooral veel liggen of lopen; absoluut niet zitten zonder kussen; leren gordel dragen; STEP cursusboek doornemen; voor het gaan lopen te gaan hangen aan de deur.

Ik heb van de STEP Instructeur ook een uitgebreide voorlichting over de werking van de rug gekregen. De essentie van het verhaal was: pas op met bol ruggebruik. De brede stugge leren gordel voorkomt bol ruggebruik en helpt je ook bij het aanleren van veilig ruggedrag. Geleidelijk leer ik de STEP GewichtHeffersTechnieken steeds beter te gebruiken.

Al snel kan ik in overleg met de STEP Instructeur weer voor een paar uur gaan werken, van 7.00 t/m 11.00 uur. Wel moet ik regelmatig in de benen en lopen ter afwisseling van het zittend werken en er wordt een zitsteun aan de stoel bevestigd om rugbolling te voorkomen. Mijn beheersing van de STEP GewichtHeffersTechnieken vordert gestaag.

De problemen in de werk- en thuissituatie worden doorgenomen en getraind; veilig opstaan uit zit, steunen op mijn bureau, het droog maken van de douchecabine en afsteunen bij het vullen van een emmer in het bad. De STEP Instructeur neemt ook een handige manier om veilig schoenen aan te trekken met me door en verplicht me om bij het zitten een eierwekkertje te gebruiken en om de 15 minuten even op te staan en een rondje te lopen op kantoor en thuis.

Al snel ben ik weer hele dagen aan het werk. De STEP Instructeur draagt me op de gordel alleen ´s ochtends te dragen en na een week te stoppen met het dragen van de gordel.

Ik heb van de STEP Instructeur de circuitkaarten ‘bukken en zitten’ en ‘opstaan uit zit’ meegekregen om thuis veilig ruggebruik en de spieren te trainen. De STEP Instructeur adviseert me ook het lopen vol te houden en zelfs met hardlopen te beginnen, alleen of in groepsverband.

Resumerend.
De STEP begeleiding was goed en gaf me inzicht in hoe gemakkelijk je weer iets fout doet, alles bijna te veel is met een bolle rug en hoe gemakkelijk je daarmee het herstel van de rugklacht verstoort. Dat moet anders en STEP hielp me fouten te voorkomen, met de preventieve hulpmiddelen en ik leerde mijn rug veiliger te gebruiken met de STEP GewichtHeffersTechnieken.
Ik til nu veel beter, vooral bij mijn kleine dochtertje is dat niet onbelangrijk, merk ik wel.

Frank Thuis.
Begeleiding door Gerben Geerdink, STEP Instructeur

Terug



Terug



"Veilig ruggebruik, je hebt het niet zomaar onder de knie"
In februari 2006 kreeg ik zo’n vage rugklacht, altijd dezelfde plek rechts onder
in. Wat doe ik dan: beter op mijn houding letten en hopen dat het overgaat. Ondertussen kwam mijn dochter in het ziekenhuis te liggen en in de periode daarvoor heb ik haar tegen beter weten in een aantal keren moeten tillen. Tijdens de opname van mijn dochter kreeg ik de rekening hiervan gepresenteerd en blokkeerde mijn rug totaal. Ik had het gevoel dat mijn benen mij absoluut niet konden dragen en van gekkigheid wist ik niet hoe ik me moest bewegen. Nou, een aantal paracetamols op een dag en verder gaan. Eenmaal weer thuis vond ik toch dat er maar eens wat moest gebeuren. Maar ja waar te beginnen. Via een collega had ik gehoord van de mogelijkheid om via de werkgever naar STEP verwezen te kunnen worden. Zij had er goede ervaringen mee gehad. Mijn clusterbegeleider ging akkoord, hij vond het een prima idee. Ik ben namelijk zelden ziek en als ik me ziek moet melden heeft het tot 2 keer toe met mijn rugpijn te maken gehad. Het heeft daarna nog even geduurd waardoor mijn rugklachten al een stuk minder waren.

Bij STEP kennis gemaakt met John en aan het werk. Hij wilde graag weten hoe ver mijn kennis ging t.a.v. de rug. Toets onvoldoende, tja.

Vervolgens heeft hij me al snel de basistiltechnieken geleerd met de bedoeling dat ik me die eigen maak in alle dagelijkse handelingen, zonder er over na te moeten denken. Gelukkig voor mij kwamen niet alle oefeningen mij onbekend voor. Ik merkte namelijk dat ik ging twijfelen of ik de afgelopen jaren wel voldoende hierop gelet had. Ik sport graag en geregeld en ik had ook het idee dat dit goed was. (in ieder geval beter dan niet sporten) De vragen kon ik ieder keer weer stellen.
Veilig ruggebruik, je hebt het niet zomaar onder de knie, I
Voor op het werk kreeg ik een extra hulpmiddel: een gordel, met de bedoeling dat ik word gedwongen om bij alles wat ik doe aan de houding van mijn rug te denken. En aangezien ik op het werk nog wel eens met agressie te maken heb en ik weet dat ik het op zo’n moment nog wel eens vergeet, werkte dat prima.

De tips wat ik kan doen op het moment dat ik een rugklacht krijg, de houdingsadviezen werken prettig en zo langzamerhand slijt het er wel in. Ik betrap me er echter ook op een valkuil, namelijk geen rugpijn en dan bijv. op de bank gaan zitten zonder ondersteuning. Gelukkig ben ik me hiervan bewust. Dus ik blijf oefenen. Ik kan alles weer zonder rugklachten en ik ga er voor om dit zo te houden.

Wilma Burghardt, client STEP
John Eeekelder STEP ZelfZorg Instructeur

Terug



"Airborne again"
Een F 16 piloot met zich steeds herhalende lage rugpijn en uiteindelijke een hernia. Het verhaal begint in januari 1997 in het ziekenhuis, alwaar de piloot geopereerd zou gaan worden aan een hernia. Een collega F 16 piloot (beiden waren gestationeerd op de vliegbasis Twente) komt enkele dagen voor de operatie op ziekenbezoek en begint over zijn eigen ervaringen te vertellen met diverse therapeuten, ook i.v.m. rugklachten. Uiteindelijk, zo vertelde hij, was hij via de arts van de vliegbasis terecht gekomen bij Jan Bruggeman voor STEP rugscholing. Al pratende komen de beide piloten tot de conclusie dat hun klachtenverhaal erg veel overeenkomsten vertoont. Ook in beider voorgeschiedenis zitten veel herkenningspunten, met name ten aanzien van de vele diverse (fysio)therapie vormen zonder (blijvend) effect, integendeel zelfs, meestal verergerden de klachten zich tijdens de therapie.

De piloot op ziekenbezoek had na de rugscholing geen rugpijn meer gehad en de ander begon toen ernstige twijfels te krijgen. Vooral ook met in het vooruitzicht dat eenmaal geopereerd aan een hernia dit het einde zou zijn van zijn vliegcarriere bij de luchtmacht, echter ook bij de burgerluchtvaart. Mede met dit in het achterhoofd valt de beslissing in het ziekenhuis om de operatie af te blazen en eerst nog eens een rugscholingsprogramma te gaan volgen bij STEP in Hengelo.

Voorgeschiedenis
Al jaren (vanaf 1992) zijn er geringe zich herhalende lage rugklachten. Nooit over geklaagd. Goedgekeurd voor de luchtmacht. Problemen ontstonden in april 1996; zeurderig en stijf gevoel na een vlucht. In juni schoot het flink in de rug tijdens niezen, met enige moeite kon nog wel diezelfde dag aan een luchtgevecht boven Bosnië worden meegedaan. Na enkele dagen verbeterde het weer. In augustus opnieuw problemen, nu veel erger. Na een “wilde vlucht met veel G-krachten” een beetje rugpijn gekregen. De daarop volgende week met verlof thuis en erg veel onderuitgezakt in de stoel gehangen. Op een dag kon hij ’s morgens zijn sokken niet meer aankrijgen, het schoot er opnieuw in. Ligkuren gecombineerd met buikspieroefeningen met zware medizinballen in het ziekenhuis hielpen niet. Uiteindelijk besloot men daar tot operatie.

Het aanleren van veilig ruggedrag

Hij kwam met een grote bruine fotomap, waarin de Röntgenfoto’s en de MRI opnames zaten.
Hij liet toen de foto’s zien en op de MRI was een grote hernia in de lage rug te zien. Hij was hierover erg angstig en onzeker en leek er behoorlijk op gefixeerd te zijn. Juist omdat hij er zo op gefixeerd leek te zijn, heb ik de waarde van röntgenfoto’s of MRI opnames getracht uit te leggen en te relativeren aan de hand van het wetenschappelijke feit, dat veel mensen, die nooit rugpijn hebben gehad, ook hernia’s op de MRI hebben.
Na voorlichting over rugklachten door rugbolling en over de dubieuze waarde van allerlei therapieën (met name van buikspiertraining met medizin ballen), begreep hij waardoor de klacht was ontstaan en waardoor de klachten zich steeds herhaalden. Hij was verontwaardigd dat hij nu pas te horen kreeg dat hij zijn rugklachten eigenlijk zelf veroorzaakte door zeer slecht ruggebruik. Met een STEP rugscholend beleid (o.a. een brede STEP rugbrace en het aanleren van de STEP GewichtHeffersTechnieken) was hij na 6 weken totaal klachtenvrij. De STEP rugbrace voorkomt de overbelastende rugbolling en zorgt er tegelijkertijd voor dat men overgaat tot veilig ruggebruik. De rugscholing beperkt zich dus ook niet tot een uurtje bij de STEP, maar strekt zich over de hele dag uit, vooral in de thuissituatie. Hij was bijna te gemotiveerd, hanteerde de STEP GewichtHeffersTechnieken perfect in elke situatie.

Na 3 maanden (nog steeds klachtenvrij) volgde de controle bij de neuroloog. Hij wilde graag weer gaan vliegen, maar daar werd in eerste instantie door de neuroloog afwijzend op gereageerd. Zelfs werd er geopperd dat er mogelijk geen goedkeuring meer zou komen, gezien de uitslag van de MRI. Een uitgebreide keuring zou nog volgen. In overleg met hem, had ik voor die keuring een overleg met de neuroloog over het gevoerde rugscholende beleid en over de betrekkelijke waarde van Röntgenfoto’s en MRI. De neuroloog vertelde dat een piloot tijdens het vliegen natuurlijk geen acute rugpijn mocht krijgen en dat daarom herkeuring noodzakelijk was. Ik stelde dat deze piloot bij de preventie van rugklachten in het voordeel was t.o.v. collegae die nog nooit geen scholing in veilig ruggebruik hadden
gehad en die mogelijk op een MRI vergelijkbare afwijkingen zouden kunnen hebben, zonder het te weten.
De begeleiding was inmiddels al enkele maanden gestopt, toen op een dag, onaangekondigd, de piloot niet vrolijk kijkend in de wachtkamer zat, met een grote bruine map onder de arm. Mijn eerst vraag was natuurlijk of het weer mis was met zijn rug. Hij zei letterlijk: “doe maar eerst een bak koffie, want hier ben je niet blij mee”. Ik schrok en haalde balend koffie, weer misgegaan, piloot af?
Tijdens het koffie drinken opende hij de bruine map, waarin, dacht ik, de foto’s van zijn rug zaten. Uit de map kwam echter een hele andere foto, die hij mij met veel dank en een brede grijns overhandigde: airborne again.

Jan Bruggeman, STEP Instructeur

Terug

-->